یلدا

یلدا

یلدا میآید و ما گرفتاریم به این شب طولانی، گرفتاریم به گرانیها و وقت نداشتنها ، دلخوریها ، ترافیک شب چله و مشکلات تدارکات یک دورهمی و هزار بند و پابند برای یک جشن ساده خوب هزاران ساله. که نه تنها یلدایمان که نوروزمان نیز چنین است ! و بیش از همه گرفتاریم به گرانی آجیل و خشکبار و شیرینی و دیگر اقلام .وگویند انار و هندوانه هم شگون دارد حال فلسفه اش چیست بماند.یلدا و نوروزمان جشن گرانی است در این سالها، و اگر هم ارزانتر بود همه می گفتند که گران است! اما گران بود برای بعضیها، و جشنی نداشتند و اگرهم دورهم بودند ، به ضیافت محبت بوده است اما این جشن، مدرن شده و رنگارنگ هزارخوراکیها که نقل مجلسمان شود از گرانی آنها.حالا که این جشن گران است؛ شب یلدای بعضیها طولانیتر و تاریکتر است. و این گرانی نهیبی است برایمان، نهیب بیدارباش. ایکاش که این جشن شکمچرانی و خودخواهی نبود، جشن باهم بودن بود. اگر باهم نیستیم جشن و شادمانی برای چه؟ و اگر غیر از این است یلدا نیست و فلسفهای هم ندارد. یلدای این سالها فرصتی است برایمان. تا چراغی برافروزیم و نوری ببریم سر سفرهای، درون خانهای، در کاشانه محقری، روشنای محبتی ببریم در رواق منظر چشمی.جشن ما کاش برای خوردن یکمشت آجیل و هندوانه و انار نباشد! و اگرضیافتی داریم ضیافت حضور باشدآنقدر نزدیک که نهفقط چشمها، قلبهایمان همدیگر را ببیند.رنگ بگیریم از این سنت برای زندگیمان بیش از سرخی انار. و شیرینی هندوانه. و دیگر خوراکی ها. و یاد نماییم از آن پیوند دهنده دلها. که الا بذکرالله تطمئن القلوب.

تا در سر زلفش نکنی جان گرامی پیش تو حدیث شب یلدا نتوان کرد

باورمان نیست...