سروده ای جهت روز های قرنطینه

سروده ای جهت روز های قرنطینه

از نعمات خانه نشینی به جهت حفظ از ویروس باعث شده علاوه حس همکاری و همیاری سوای دوری گزیدن از یک دیگر ,و تبعات منفی آن آثار زیبایی از هنرمندان و اهل فن ارایه گردد و خاطرات تلخ وشیرینی را برایمان به یادگار گزارد

علی محمد مؤدب مدیرعامل مؤسسه شهرستان ادب شعری را با موضوع در خانه ماندن در این روزها برای شکست دادن ویروس کرونا سرود ه است

تا دیدهام چشم تو را بسیار بیمارم
از دور میبوسم رخت را، دوستت دارم

دستی تکان دادی و رفتی، عاشقی این است
من آدم این روزهای سخت و دشوارم

اینجا نفس تنگ است اما عطر تو بسیار
من زنده از بوی تو هستم تا نفس دارم

بسیار بر من سخت میگیرند این ایام
سخت است و باکی نیست چون من نیز بسیارم

تا بینهایتهای شادی با تو خواهم ماند
از عشق تا آیینهای پیش تو بگذارم.

او می گویدمن واقعا از دست کسانی که میتوانند و قوانین بهداشتی مربوط به عدم اشاعه کرونا را رعایت نمیکنند، ناراحت میشوم. یکی از بستگان به خانه ما آمد و مراعات نمیکرد. ناراحت شدم و همانجا تذکر دادم که خب الان بوسیدن این بچهها محبت نیست. این ممکن است جنایت در حق اینها باشد. به نظرم قضیه کرونا یک فرصت جدی برای تمرین قانونمداری و زندگی شرعی است. شرع معنایش قانون است و قوانین عقلی هم شرعی هستند. نباید زندگی را شوخی بگیریم. جدیت مهمترین ثروت ماست و حتی مزاحهای ما بخشی از جدیت ما هستند. زندگی دکمه تکرار ندارد. باید جدی باشیم و از حیات که مهمترین ثروت و نعمتی است که خدا به ما داده، حفاظت کنیم.

باورمان نیست...